ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਜੰਗ

“ਸੁਨੇਹਰਾ ਭਵਿੱਖ” ਤਲਾਸ਼ ਜਿਸਦੀ ਵਿੱਚ,
ਮਾਪੇ ਤੁਰ ਗਏ ਪਰਦੇਸਾਂ ਨੂੰ,
ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਰ ਛੱਡ ਘਰ ਬਾਰ ਗਿਆ,
ਖੇਰੂ ਖੇਰੂ ਹੁੰਦਾ ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ,
ਮੇਰਾ ਓਹ ਸੁਖੀ ਸੰਸਾਰ ਗਿਆ,
ਅੱਜ ਬੈਠੇ ਨੂੰ ਜਦ ਦਿਲ ਲੈ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਗਿਆ,
ਇੰਝ ਜਾਪੇ, ਜੰਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ,

ਯਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਅਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਪਿਆਰ ਰਿਹਾ,
ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਅਪਣੇ ਦੇ ਆ ਸਕਾਂ,
ਮੈਂ ਆ ਦਰਿਆ ਦੇ ਉਸ ਪਾਰ ਗਿਆ,
ਦਿਲ ਦੀ ਇਸ ਅਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਕਿੰਝ ਦੱਬ ਮੈਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਆ,
ਇੰਝ ਜਾਪੇ, ਜੰਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ,

ਜਦ ਤਾਂਘ ਨਾ ਮੁੱਕੀ ਇਸ ਦਿਲ ਵਿੱਚੋਂ,
ਤਾਂ ਹੰਭਲਾ ਮਾਰ ਮੈਂ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ ਗਿਆ,
ਜਿੱਥੇ ਸੁਪਨਾ ਹਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਹੋ ਸਾਕਾਰ ਗਿਆ,
ਕਿਸਮਤ ਬਲਵਾਨ ਯਾਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਓਹ ਮੁਲਕ ਵੀ ਨਕਾਰ ਗਿਆ,
ਤਾਂ ਇੰਝ ਜਾਪੇ, ਜੰਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ,

ਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰੁੱਕੇ, ਨਾ ਸਮਾਂ ਕਿਸੇ ਲਈ,
ਪਲ ਪਲ ਕਰਕੇ ਲੰਘਦਾ ਪਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਿਆ,
ਦਿਲ ਖੋਲਿਆ ਜਿਸ ਕਿਸੇ, ਮੈਂ ਉਸਤੋਂ ਸੱਭ ਵਾਰ ਗਿਆ,
ਦਿਲ ਦੁੱਖਿਆ, ਜਦ ਨਾ-ਸਮਝ ਮਿਲ ਕੋਈ ਯਾਰ ਗਿਆ,
ਇੰਝ ਜਾਪੇ, ਜੰਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ,

ਦਿਲਾ ਮੇਰੇਆ ਇਹ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਲੇਖੇ ਜੋਖੇ ਨੇ,
ਦੇਣਾ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵੇਂਗਾ ਜੇਕਰ ਕੀਤਾ ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸਾਰ ਗਿਆ,
ਵੱਧਿਆ ਚੱਲ, ਬਣ ਪਾਂਧੀ ਇਹਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਦਾ,
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋ ਜਾਉ ਬੇ-ਮੁੱਲੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਬਹਿ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਗਿਆ,
ਰੱਖ ਭਰੋਸਾ ਓਸ ਰੱਬ ਤੇ, ਲਿਆ ਨਾਮ ਜਿਸਦਾ ਗਰੇਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਤਾਰ ਰਿਹਾ,
ਇੰਝ ਜਾਪੇ, ਜੰਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਅੱਜੇ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ,
ਡੁੱਬਦੇ ਹੋਏ ਲਿਆ ਨਾਮ ਰੱਬ ਦਾ, ਅੱਜੇ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਤਾਰ ਰਿਹਾ…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>